Listy Sylvii Plath obejmują 13
lat korespondencji, adresowanej głównie do matki. Wybory życiowe Plath (nauka,
studia, małżeństwo) rzuciły ją daleko od domu rodzinnego. W tym czasie ich
autorka zdążyła się przeistoczyć z młodej dziewczyny w dojrzałą kobietę. Nigdy
jednak nie zaniedbywała swoich najbliższych; swoją nieobecność starała się
wynagrodzić chociaż pełnymi czułości listami.
Te listy są przede wszystkim dowodem miłości córki do matki. Sylvia na przeróżne sposoby potrafiła okazać mamie, a także dziadkom swoje uczucia – z jej tekstów bije troska, wdzięczność i tęsknota. Sylvia zwyczajowo informuje też o bieżących sprawach takich jak osiągnięcia literackie, postępy w nauce, ambitne plany na przyszłość. Później dochodzą jeszcze tematy związane z mężem, Tedem Hughes i dziećmi.
