"Muzyka dla kameleonów" Truman Capote

Truman Capote musiał być bardzo dumny ze swojej kolekcji opowiadań "Muzyka dla kameleonów" skoro zadedykował je akurat Tennessee Williamsowi. Dodajmy do tego fakt, że Capote nie miał za sobą  najlepszych lat twórczych. Jednak ten wydany na kilka lat przed jego śmiercią zbiór sprawia, że wcześniejsze jego niepowodzenia mogą odejść w niepamięć. W istocie, "Muzyka dla kameleonów" nie jest żadną rozpaczliwą próbą przypomnienia światu o Trumanie Capote, ale pełnowartościową prozą wliczającą się w najlepsze dzieła w jego dorobku.

Podczas gdy w "Z zimną krwią" Capote zdołał całkowicie wykluczyć własną osobę z fabuły to w "Muzyce dla kameleonów" nawet nie próbował. Niemal wszystkie opowiadania dotyczą bezpośrednio jego lub występuje w nich jako rozmówca. Wyraźny charakter autobiograficzny nie stanowi jednak żadnej ujmy. Teksty zawarte w "Muzyce dla kameleonów" to zbiór osobliwych historii z życia Capote oraz takich, gdzie w swobodnych rozmowach przybliża sylwetki innych (tzw. portrety konwersacyjne). Wśród nich znajduje się też opowiadanie pt. "Nocne przewracanie się z boku na bok" stanowiące już całkowitą prywatę - autor rozmawia sam ze sobą mieszając błahe tematy (jak zalety masturbacji) z tymi poważnymi (jak wiara w Boga). Kto inny pozwoliłby sobie na coś takiego?

"JFK" 1991

"JFK", dramat polityczny, 1991 r.

reż. Oliver Stone

na podstawie książek Jima Marrsa i Jima Garrisona

Nominacja do Oscara za najlepszy film w 1992 r.

Czy wiecie, że 22 listopada 2013 roku upłynie dokładnie 50 lat od zamachu na prezydenta USA, Johna F. Kennedy'ego ? Choć mija już pół wieku to wydaje się, że emocje wciąż jeszcze nie opadły. Na pewno oliwy do ognia dodał w 1991 roku Oliver Stone swoim filmem "JFK". Ten film to przekonująca i spójna wizja spisku, którego ofiarą miał stać się jeden z najważniejszych ludzi na świecie. "JFK" to również hołd dla ludzi, którzy za wartość najwyższą uznawali prawdę; ale też oskarżenie wobec nagannej, konformistycznej polityki ówczesnego rządu USA.

"Marilyn Monroe. Biografia" Donald Spoto

Od prawie 50 lat Marilyn Monroe jest żyłą złota – podobnie rzecz się miała również za życia aktorki. Wydaje się, że każdy kto miał jakikolwiek kontakt z Marilyn, napisał o tym książkę. Książki te liczone w setkach z coraz to nowszymi sensacjami na jej temat stały się doskonałym biznesem. Ich autorzy znaleźli się w dogodnej pozycji, bo aktorka nie może zaprzeczyć ich domysłom. Dlatego też tak trudno jest znaleźć dobrą i wiarygodną biografie Monroe, która odcinała się od wszelkich teorii spiskowych i sensacji. Ale na szczęście taka biografia istnieje i uznawana jako sprawdzone źródło informacji o życiu i śmierci gwiazdy – mowa oczywiście o biografii Marilyn Monroe pióra Donalda Spoto.